Fahrudin Jusufi iz Zli Potoka (Gora) u timu „Evrope“ i „Sveta“

Fahrudin Jusufi (1939 – 2019) je najveći deo karijere proveo na poziciji desnog beka. Igrao je za beogradski Partizan (1957 – 1966), Ajtraht Frankfurt (1966 – 1970), Germanija Visbaden (1970 – 1972) i Dornbirn (1972).

U trenerskoj karijeri vodio je sledeće timove: Šalke 04 (1980 – 1981), Vatenšejd 09 (1982 – 1985), Minhen 1860 (1986 – 1987), Partizan (1987 – 1988), Čelik (1989).

Sa Partizanom je osvojio četiri titule prvaka Jugoslavije.

Za reprezentaciju Jugoslavije je odigrao 55 utakmica i učestvovao na Svetskom prvenstvu 1962. godine, Evropskom prvenstvu 1960. na kojem je osvojio srebrnu medalju i na Olimpijskim igrama 1960. godine, gde se okitio zlatnom medaljom.

 

U sezoni 1961/1962 Jusufi je dobio tri velika priznanja.

 

Zapadnonemački časopis „Sport magazin“ iz Nirnberga objavio je ekipu „Evrope“ u fudbalu za 1961. godinu. Fahrudin Jusufi je stavljen na mesto desnog beka. Izabrani tim Evrope:

Jašin (SSSR) – Fončo (Španija) – Jusufi (Jugoslavija) – Blenčflauer (S. Irska) – Santamarija (Španija) – Šimanijak (Z. Nemačka) – Hamrin (Švedska) – Grivs (Engleska) – Di Stefano (Španija) – Sivori (Italija) – Gento (Španija).

 

Engleski časopis „Vorld soker“ na osnovu ankete o najboljim fudbalerima sveta,  sastavio je idealnu ekipu za 1962. godinu.

Frajdl – Ćalma Santos – Jusufi – Zito – Germano – Masopust – Garinča – Pele – Di Stefano – Puškaš – Gento.

 

Iste godine sportski urednik „Dejli Telegrafa“ je odabrao najbolju jedanaestoricu sa svih kontinenata:

Šrojf – Ćalma Santos – Jusufi – Simanijak – Germano – Masopust – Garinča – Vajt – Kutinjo – Pele – Gento.

Gorske tufegdžije

Puška Mauser iz 1871. godine.

"Gorani prije stočara i slastičara bili su iskusne tufegdžije. Ova se tradicija potvrđuje još prije XVII stoljeća, kada se još nije počelo masovno sa proizvodnjom vatrenog oružja, pa sve do četrdesetih godina našega stoljeća (XX stoljeće). Dokumentarni, toponimski, jezički a naročito usmeni materijal kojeg smo uspjeli sakupiti ubedljivo govori ovome u prilog". 

"Poznato je da su se neki zanati razvili u selima pod uticajem geografske sredine i potreba kao što su zidarski, drvodeljski, terzijski i drugi. Međutim, ima i krajeva u našoj Gori, gde su pored ovih, bile odomaćene i one vrste zanata koje sada vidimo samo u gradovima (kovački, kujunđijski, puškarski ). Jedna od takvih oblasti, u kojoj se do skora bili zastupljeni kovački i puškarski zanati, bila je Gora.
U njoj su sela Baćka, Vraništa, Rapča i Kruševo bila glavna središta te radinosti". 

U nastavku možete pročitati dva rada objavljena u vezi ove tematike. Prvi je objavljen 2000.godine od strane poznatog istraživača Nazifa Dokljea, iz albanskog dela Gore. 

Drugi rad je objavljen u Nezavisnoj reviji GORA od strane Ismaila Ismaili iz Krsteca, kosovski deo Gore. Ovaj rad je potpuno prepisan iz knjige Milisava Lutovca Gora i Opolje ali je izmenjen i umesto termina Goranin / Gorani, koji je koristio M.Lutovac, u tekstu u reviji Gora korišćen je termin Goranac / Goranci.

.

Kompletan rad Nazifa Dokljea možete pročitati i preuzeti: OVDE

Kompletan rad Ismaila Ismaili možete pročitati i preuzeti: OVDE

.
.
.