Prezimena i imena rodova u Gori

Domovnica – Matična služba Kruševo

Sve do odlaska Turske sa ovih prostora (1912), prezimena u Gori bila su po modelu otac-sin: Mehmet oglu Mustafa (Mehmedov sin Mustafa), Zejnel Abidin, Ferhat Osman...

Kasnije, u vrijeme Kraljevine Jugoslavije, svim prezimenima se na kraju dodaje sufiks -ić.

Prezimena na -ić u Kruševu:
Muratović (Brenoli), Ramadanović (Ramadani), Abazović (Hodža/Alimanovci), Omerović (Idrizi, Omeri), Velijević (Osmani), Jahjević (Dute), Osmanović (Hodža/ Mazl'movci), Šabanović (Isljami), Sulejmanović (Toro), Harunović (Haruni), Mustafović (Mustafa), Sejranović (Sejrani), Eminović (Nedžipi), Ibrahimović (Gaziu, Eštrefovci), Jusufović (Abidini), Hasanović (Sopi), Arifović (Seferi), Ilijazović (Ilijazi i Behljulji), Abazović (Šerifi), Ahmedović (Redžepi, trenutno u Brodu), Hašimović (Seljimi).

Prezimena na -ić u Zli Potoku:
Zećirović, Murtezanović, Zejnelović, Kadrijević, Hamidović, Ukić, Šahinović, Bajramović, Tahirović, Mehmedović, Seitović, Nasuhović, Sulejmanović, Hamzović, Rušidović, Rašidović, Kasamović, Bajazidović, Šaćirović, Behlulović, Ishaković, Imerović, Alijević, Jaminović, Islamović, Uzeirović, Memišević, Bahtijarević, Ejubović, Mustafović, Nuridinević, Redžepović, Demirović, Velijević, Ademović, Kurdalijević, Kahrimanović, Jasimović, Mahmudović, Ramadanović, Redžepović, Kadrijević, Jusufović, Idrizović, Kurtišević
Nakon Drugog svjetskog rata, 1947. godine, posebnom odlukom, dozvoljeno je da se iz prezimena izbaci -ić. Većina takvih prezimena zadržana je do danas u Gori.



Kompletan rad možete pročitati i preuzeti: OVDE
.
.
. 

Gorske tufegdžije

Puška Mauser iz 1871. godine.

"Gorani prije stočara i slastičara bili su iskusne tufegdžije. Ova se tradicija potvrđuje još prije XVII stoljeća, kada se još nije počelo masovno sa proizvodnjom vatrenog oružja, pa sve do četrdesetih godina našega stoljeća (XX stoljeće). Dokumentarni, toponimski, jezički a naročito usmeni materijal kojeg smo uspjeli sakupiti ubedljivo govori ovome u prilog". 

"Poznato je da su se neki zanati razvili u selima pod uticajem geografske sredine i potreba kao što su zidarski, drvodeljski, terzijski i drugi. Međutim, ima i krajeva u našoj Gori, gde su pored ovih, bile odomaćene i one vrste zanata koje sada vidimo samo u gradovima (kovački, kujunđijski, puškarski ). Jedna od takvih oblasti, u kojoj se do skora bili zastupljeni kovački i puškarski zanati, bila je Gora.
U njoj su sela Baćka, Vraništa, Rapča i Kruševo bila glavna središta te radinosti". 

U nastavku možete pročitati dva rada objavljena u vezi ove tematike. Prvi je objavljen 2000.godine od strane poznatog istraživača Nazifa Dokljea, iz albanskog dela Gore. 

Drugi rad je objavljen u Nezavisnoj reviji GORA od strane Ismaila Ismaili iz Krsteca, kosovski deo Gore. Ovaj rad je potpuno prepisan iz knjige Milisava Lutovca Gora i Opolje ali je izmenjen i umesto termina Goranin / Gorani, koji je koristio M.Lutovac, u tekstu u reviji Gora korišćen je termin Goranac / Goranci.

.

Kompletan rad Nazifa Dokljea možete pročitati i preuzeti: OVDE

Kompletan rad Ismaila Ismaili možete pročitati i preuzeti: OVDE

.
.
.